ავღანეთის პროვინცია ჰელმანდში ჩატარებული ოპერაციების შედეგად საქართველომ 5 სამხედრო მოსამსახურე დაკარგა.

უფროსი ლეიტენანტი მუხრან შუკვანი, 31-ე ბატალიონის ბრავო ასეულის მეთაური.

სერჟანტი დათო ცეცხლაძე

პოლკოვნიკი რამაზ გოგიაშვილი

კაპრალი გიორგი კოლხიტაშვილი

კაპრალი ნუგზარ კალანდაძე

როდესაც გადაწყდა ჩვენი შენაერთის მსოფლიოს ყველაზე ცხელ წერტილში გაგზავნა, უკვე მაშინ ვიცოდი, რომ იქნება მსხვერპლი. უმსხვერპლოდ ჰელმანდში დავალების შესრულება პრაქტიკულად შეუძლებელია. მოწინააღმდეგე მიმოფანტულია პროვინციის მთელ ტერიტორიაზე, მოქმედებს პარტიზანული ომის ტაქტიკით და იყენებს სხვადასხვა ასაფეთხებელ მოწყობილობებს. სტატისტიკის მიხედვით, კოალიციური ჯარების პირველი მკვლელი იმპროვიზირებული ასაფეთქებელი მოწყობილობა, ანუ აიდია. (IED- Improvised Explosive Device). ის ანადგურებს ყველაფერს. მისი დამზადება საკმაოდ მარტივია, საჭირო მასალები მოიპოვება სოფლის მეურნეობაში. ავღანეთში ძირითადად იყენებენ სასუქების და სხვადასხვა ქიმიური ელემენტების ნარევს (რომელიც ასევე იშოვება). პირველ ადგილზეა გვარჯილა და ომონიუმის ნიტრატი. ამისგან დაზღვეული არავინ არ არის…

როდესაც მუხრანი დაიღუპა, გავრცელდა სხვადასხვა ინფორმაცია იმის შესახებ, თუ რა ვითარებაში მოხდა ტრაგედია. ზოგი ამბობდა, რომ შუკვანი სნაიპერის ნასროლმა ტყვიამ შეიწირა, ზოგი ამტკიცებდა, რომ ის ნაღმზე აფეთქდა. ოფიციალური უწყებები კი დუმილს ამჯობინებენ. პრაქტიკულად ყველა ინფორმაცია, რომელიც ავღანეთიდან მოდის, არის გასაიდუმლოებული. პირადად ჩემთვის ეს ფაქტი გაუგებელი და, შეიძლება ითქვას, აბსურდულია.

როდესაც ერაყში ვმსახურობდი, თითქმის ყოველდღე ვკითხულობდი სამხედრო გამოცემას Stars and Stripes. გაზეთი, რომელიც გამოდიოდა არა მარტო სამხედროებისთვის , მაგრამ 99% სამხედრო თემას ეძღვნებოდა. მანდ იყო სპეციალური გვერდი, რომელიც ეხებოდა ბრძოლაში დაღუპულ ჯარისკაცებს. მოთავსებული იყო სურათი და ისტორია, თუ რა ვითარებაში დაკარგა ამერიკამ თავისი ჯარისკაცი. მისი თანამებრძოლები ყვებოდნენ, თუ რა მამაცურად იბრძოდა და რა გმირულად დაეცა ბრძოლის ველზე.

ჩვენთან ამაზე ხომ საუბარი ზედმეტია. ნუ გასაგებია, ასაიდუმლოებენ, ჯანდაბას, გავიგეთ. მაგრამ როდესაც ქვეყნის ჯარისკაცი იღუპება საბრძოლო მოქმედებებში (არ აქვს მნიშვნელობა რომელ ტერიტორიაზე), სახელმწიფო ვალდებულია სამხედრო ტრადიციების ყველა დაცვით ჩამოასვენოს და დაკრძალოს სამხედრო. ჩვენთან კიდევ ისე ჩუმად ჩამოასვენეს და გადასცეს ნათესავებს, კაციშვილმა ვერაფერი გაიგო…არც ორკესტრი, არც საპატიო ყარაული, არც სახელმწიფო დროშები, არც მხედრული სალამი…ეს მიუღებელია, ბატონებო, მიუღებელი. ხალხმა უნდა იცოდეს, რა ვითარებაში იმყოფებიან იქ ჩვენი ბიჭები, რაოდენ მნიშვნელოვან მისიას ასრულებენ, რა რისკის ფასად უჯდებათ ბაზიდან თითოეული ნაბიჯი. ხალხმა უნდა დააფასოს მათ მიერ გაწეული მსხვერპლი.

Advertisement